Over over- en ondergewicht

Posted by:

Min of meer16-8-2014

Mijn boek Min of Meer is nu een paar maanden uit en de reacties zijn tot nu toe zeer lovend. De recensies zijn goed en ik heb al een paar mails gekregen van mensen die zich herkennen in het boek. Het boek gaat over eetstoornissen, maar het is meer dan dat. Het gaat ook overgewicht, ondergewicht en de emoties die daarbij komen kijken.

Aandacht

Persoonlijk denk ik dat het niet verkeerd is om aandacht te geven aan dit soort problemen. En vooral: wat dóet het met iemand die last van over- of ondergewicht heeft? Tegenwoordig lijkt het de normaalste zaak van de wereld te zijn om je te bemoeien met het lichaam van een ander en de druk lijkt steeds groter te zijn om een ‘mooi’ gewicht te hebben.

Media

Dat heeft voor een groot deel te maken met de media. In videoclips zie je bijna altijd prachtig gevormde dames dansen en modellen worden gefotoshopt voordat ze in tijdschriften terecht komen. Maar er is meer. Heb je ooit iemand een rol in een serie gezien met flink overgewicht, zonder dat er meteen grapjes over werden gemaakt? De zwaarlijvige mensen worden meestal neergezet als onhandige mensen. Maar andersom gebeurt het ook. De term Skinny Bitch komt steeds vaker voorbij en waarom?

Online reacties

Ook online wordt er nogal wat geschreven over de lichamen van anderen. Bij filmpjes of foto’s wordt heel vaak niet gereageerd op de inhoud, maar op het lichaam van die persoon. Mannen die niet een beetje gespierd zijn moeten maar direct naar de sportschool, want ze zijn niet man genoeg. Mensen die wat dikker zijn, krijgen te horen dat ze moeten stoppen met de frisdrank en de chips. Tegenwoordig verschuilen mensen zich steeds vaker achter de smoes; ‘je moet afvallen, want dit is ongezond.’ Wat je ook steeds vaker voorbij ziet komen, is dat vrouwen met kinderen niet zo moeten zeuren om hun lichaam, want ‘ik heb drie kinderen en zie er fantastisch uit’.

Bij elke opmerking geldt: is dit nou echt nódig? Waarschijnlijk weet de betreffende persoon allang wat jij vertelt. Zeker wanneer dit soort reacties online en anoniem worden geplaatst, heeft het geen toegevoegde waarde.

We hebben het zelf in de hand

Jonge meiden zijn steeds gevoeliger voor anorexia en tegelijkertijd zijn er ook steeds meer mensen die last hebben van emotioneel eten. Hoeveel van ons zijn er niet zwaar onzeker over ons lichaam? En is al die onzekerheid en onvrede niet megazonde? Houden we het niet zelf in de hand door overal maar reacties te plaatsen en over te oordelen? Waarom is dat nodig? Het wordt tijd dat mensen eens inzien wat voor een effect bepaalde reacties kunnen hebben op het zelfbeeld van anderen. Zeker wanneer dit soort reacties dagelijkse kost zijn.

Min of Meer

In Min of Meer worstelen Tobias en Donna met hun lichaam en het beeld dat anderen van hen hebben. Het is iets waar hopelijk iedereen zich in kan herkennen, ook wanneer je geen over- of ondergewicht hebt. En ik hoop vooral dat het ook de ogen kan openen van mensen.  Benieuwd geworden naar het boek? Het is te koop op bol.com en te bestellen in iedere boekhandel. Ook hebben de meeste bibliotheken het boek wel in het assortiment.

 

3

Comments

  1. Jeroen  augustus 16, 2014

    Klopt als een bus wat je hier verteld. Ik mag lijden als het niet zo is maar volgens mij zie ik er ‘gezond’ uit. Toch denk ik ook weleens kan dat niet beter of dat etc etc… Mensen moeten ophouden met hun directe vooroordelen. Slaat nergens op.

    reply
  2. Elske Woudstra  september 23, 2014

    Hoi Suzanne,

    Ik heb vandaag je boek ‘Min of meer’ gelezen. Goed dat je hier aandacht aan besteedt en beschrijft dat herstellen van een eetstoornis meer omvat dan alleen normaal gaan eten.

    Wat ik jammer vind, is dat In je boek wordt gesuggereerd dat je van Anorexia niet volledig kunt genezen. Ik ben zelf herstellende van een eetstoornis en weet zeker dat ik volledig zal genezen. Iedereen kan dat, mits de juiste behandeling en motivatie aanwezig zijn. Ik vind het een gemiste kans dat dit in je boek niet naar voren komt. Ik kan me voorstellend dat bij lezers met een eetstoornis de gedachte opkomt om het dan helemaal maar niet te proberen.

    Groeten, Elske

    reply
    • Suzanne  september 23, 2014

      Hoi Elske

      Wat ontzettend goed dat je herstellende bent van een eetstoornis!
      Ik begrijp wat je bedoelt en ik ben het ook volledig met je eens. In het boek zijn het bepaalde personages die deze uitspraken maken, waaronder Tobias. Later in het boek denkt hij hier duidelijk anders over.
      Vervelend dat je dit anders ervaren hebt in het boek, het was in ieder geval niet mijn bedoeling om die suggestie te wekken.

      Liefs,

      Suzanne

      reply

Add a Comment